این ساز شکسته اش خوش آهنگ تر است

 
خيالپردازی
نویسنده : علی جعفری - ساعت ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ مهر ،۱۳۸٥
 

دستانت را باز کن

مرا در آغوش بگیر

آوازهای محزون بخوان برایم

کاش این شب

این خیالپردازی ها

همچنان بماند

و آغوش تو مرا کودک پندارد

((روزگار غریبی است

نازنین))

بی آن که بخواهی از جغرافیای نگاهت

پرت می شوم

بی آن که مرا دوست بداری

بار سفر می بندی

و دوستانم تنها صدایم می زنند

بی آن که آغوشت را برایم بگشایی

خیال راه های دور در آغوشت می گیرند

و شهر بی تو مرا حبس می شود

شهر های بسیاری را گشته ام

از آسمان های یکرنگ امیدی نیست

آغوشت را باز کن

صبح از آغوش تو بر می خیزد

                            مهر ۸۵


 
 
 
نویسنده : علی جعفری - ساعت ٢:٤٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ مهر ،۱۳۸٥
 

                                   

من حرف نمي زنم بگو اول تو

ليلي شده با نام مبدل, تو

آشفته ي توست جدولي از کلمات

حل مي کني ام جواب اين جدول تو

                                   بهمن 84

از هرچه براي تو نوشتم کافي است

از دغدغه ي ريز ودرشتم کافي است

ديگر به کسي, هيچ کسي دل نسپارم

يکبار براي هفت پشتم کافي است

                              زمستان 82


 
 
 
نویسنده : علی جعفری - ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ مهر ،۱۳۸٥
 

آشنا هيچ وقت منتظر نماند

سبد هاي سوالش را برداشت و رفت

وگيسوان خاکستري اش را بادي تکان نداد

آشفته تر از من نيز خواهد خواند

که گريه مي کند و کسي به سويش مي آيد

و مهاجرت شکل ها آغاز مي شود

- کمربند ها را باز کنيد

هيچ خبري نيست

کسي پرواز نمي کند

مگر پرنده ي کوچک خوشبختي

که آشيانه ندارد

و هيچ آشنايي منتظر او نيست

                           تابستان 84


 
 
 



محصولات ویژه