این ساز شکسته اش خوش آهنگ تر است

 
اينجا اقيانوسی است شور ...
نویسنده : علی جعفری - ساعت ۳:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ آذر ،۱۳۸٥
 

ای کاش باد بیاید

باد

بادی تند

چون ابتدای ویرانی

که مرا بلند کند از جایم

و بی هیچ چمدانی

به پرواز در آیم

مرا ببرد به شهری دور

شهری که در کتابهای کهن

افسانه هایی از آن خوانده ام

شهری که شاه زادگان پرده نشین

به غریبه گان بی نام و نشان دل می دهند

و کبوتران دست آموز

نامه های عاشقانه شان را

با مهر های بوسه به من می رسانند

* * *

پنجره اتاقت را باز کن

آسمان آفتابی  صاف

وهیچ بادی نمی وزد

حتی در شهر های افسانه ای هم

کسانی هستند که آرزوی پریدن از لبه ی این بام بلند را دارند

شاید از کوچه ها خسته شده باشی

شاید از خیابان  از اتوبوس

شاید می خواهی خودت را کنار بگذاری

اینجا اقیانوسی است شور

که بیرون پریدن از آن

مجالی است فقط برای نوشتن شعری غمگین

دوباره آب تو را خواهد بلعید

                                  ۳۰/آبان/۸۵


 
 
 



محصولات ویژه