این ساز شکسته اش خوش آهنگ تر است

 
 
نویسنده : علی جعفری - ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳ اسفند ،۱۳۸٥
 

این شعر هوشنگ ابتهاج رو تو یه وبلاگ خوندم خوشم اومد

گذاشتمش به عنوان یک پست:

بنشينيم و بينديشيم

 اين همه با هم بيگانه

اين همه دوري و بيزاري

به كجا آيا خواهيم رسيد آخر؟

و چه خواهد آمد بر سرما، با اين دلهاي

                                                       پراكنده

جنگلي بوديم،

 شاخه در شاخه همه آغوش

ريشه در ريشه همه پيوند

واينك انبوه درختاني تنهاييم

                                                    ه.ا.سايه


 
 
 



محصولات ویژه